كه مجالست كنيم ؟ فرمود : با كسى كه به ياد حقّ تعالى اندازد شما را ملاقات او ، و زياد كند در علم شما كلام او ، و راغب سازد شما را در آخرت عمل‌هاى او » . و در كتاب مذكور ، از آن حضرت وارد است كه : « قرائت كردم در كتاب على عليه السّلام كه : حقّ تعالى نگرفت عهد طلب كردن علم را از جهّال ، تا آنكه گرفت عهد بذل كردن علم را بر جهّال از علماء ؛ به سبب آنكه علم ، قبل از جهل است » . و نيز در كتاب مذكور ، از آن حضرت وارد است كه : « حقّ تعالى مخصوص ساخت عباد را به دو آيه از كتاب خود : آنكه نگويند تا آنكه عالم شوند ، و ردّ ننمايند آنچه را كه نمىدانند ؛ كما قال اللّه عزّ و جلّ : أَ لَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثاقُ الْكِتابِ أَنْ لا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ « 13 » ، و قال تعالى : بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ « 14 » » . و نيز از آن حضرت وارد است كه : « قبول نمىكند حقّ تعالى عمل را مگر به معرفت ، و معرفت را مگر به عمل ؛ پس كسى كه عارف شود ، دلالت مىكند معرفت او بر عمل او ، و كسى كه عمل نكند ، نيست معرفتى از براى او » . و نيز از حضرت رسول ص وارد است كه : « كسى كه عمل كند بر غير علم ، فاسد عمل او بيش از صالح عمل اوست » . و نيز از آن حضرت وارد است كه : « فضل علم ، احبّ است در نزد حقّ تعالى از فضل عبادت ؛ و فضل عالم بر عابد ، مثل فضل قمر است بر ساير نجوم در شب بدر ، و نوم عالم ، افضل است از عبادت عابد جاهل » . بعد فرمود : « يا علىّ ص ! دو ركعت نماز عالم ، افضل است از هفتاد ركعت عابد - و در حديث ديگر : از هزار ركعت عابد - ، يا علىّ ص ! نيست

--> ( 13 ) - آيا از آنان پيمان كتاب آسمانى گرفته نشد كه به خدا جز سخن حق نسبت ندهند ؟ : سورهء 7 قسمتى از آيهء 169 ( 14 ) - ( اين منكران ، از روى علم سخن نمىگويند ) بلكه انكار چيزى را مىكنند كه علمشان به آن احاطه نيافته ، و حقيقت و باطن آن را درك نكرده‌اند : سورهء 10 قسمتى از آيهء 39